14 Haziran 2014 Cumartesi

lehimciler

Günaydın,
Uyku iyi geliyor yorgunluğa.Dün gece kopan zincirler için lehimci istemiştim değil mi.
Avrat pazarındaki eski Antep evlerinden birinde kiracıyız o dönemler. Hoşçakal Avrat pazarı adlı yazımda bu evi yeterince anlatmıştım.
Bahar aylarında tonlarca Antep peyniri gelirdi eve.Çocuktum belki de öyle sanıyordum.Tonlarca peynir kimin evine girmiş ki...
Bahçede ki havuzun yanına dökülür,hortumla tek tek yıkanan peynirler leğenlerin don kazanlarının içini doldururdu.
Bir keresinde on beş teneke saydım.O yalan bu yalan dersiniz şimdi.Çocuktum ama saymayı biliyordum,tonla,kiloyu karıştırmış olabilirim.Leğenlerde tuzlanan peynirler özenle tenekelere basılır,suyu verilir,üç gün bekletilirdi.Sonrası lehimcinin işiydi.
Lehimci eve bir yığın alet elavatla gelirdi.Çocuğuz ya lehimcinin başında beklemek ve onu kontrol etmek bizim işimizdi nedense.Güya lehimciler tenekelerin içinden peynir alıp ceplerine koyarlarmış.Gözümüz lehimcinin üzerinden ayrılmazdı.Adam kendi halinde çalışır işini yapardı oysa ki.Önce gaz ocağını yakar,ocaktan yayılan kokuyu çok severdim.Ruhuma iyi gelirdi anlamsızca solumak isterdim.Ocakta ısıttığı çekice benzer aletle,lehim telini buluşturarak tenekelerin ağzını tek tek lehimleyerek kapatırdı.Üç gün daha bekletilip buzhaneye yollanırdı peynir tenekeleri.Peynirlerin hepsini de biz yemezdik elbette.İstanbul ve Ankara'daki Gaziantep'li  akrabalarımızın özel istekleriydi bütün bunlar.Annemse memurdu ve çalışıyordu.Peynirleri annem ve Asiye nenemle birlikte hazırlardık.O yaşta ne yapabilirsem işte. Lehimciyi gözlemek gibi yardımlardı benimkisi.
Lehimcileri böylece tanımış oldum.Daha sonra kardeşim kullansın diye havya aldı babam.Havya'nın lehim teli incecikti,bir de pasta diye adlandırılan kreme benzeyen bir madde vardı.Kardeşimde lehim yapacağı vakit yardım isterdi benden.Az mı kolye zinciri lehimledik.Radyo parçalarını, diyot tu sanırım adı onları,sonra elektronik parçaları .
Havya dan çıkan dumanları soluduğumda migren ağrım tutardı.
Yine kahve zamanı,yine taşma zamanı.
İyiyim bu gün,havam da yerinde.Birazdan yola çıkacağım,izin günüm.) Ninelikten sıyrılıp,yazar arkadaşlarımla kahve içmeye gideceğiz...
Görüşmek üzere...
Pınar Atay