25 Haziran 2014 Çarşamba

serbest zamanlar

bir gün gelecek 
bu gün de bir anı olacak nasılsa
oturduğumuz bu masa, bu kum saati, 
bu rüzgar, bu eski komodin, bu kırık sandalye, 
bu kelepir yürek, bu aşk, nasılsa…

Behçet Aysan


Kendi türküsünü söylermiş her pınar,akınca denize...

Madem anı olacaklar,biz de türkümüzü söyleyelim o halde. Blog yazmaya başladığım ilk günden bu yana anıları,anlattım.Çocukluğumu,gençliğimi ve nineliğimi.Çok keyif verdi anılarımı yazmak.Bir yandan da şöyle düşündüm.İnsanlara ne bundan.Neden okunsun anılar.Öyle ya anılarımdan kime neydi.Taki Behçet Aysan'ın dizelerini okuyana dek.
Adım yirmi beş teki önerileri çok beğendim.Alarmlar dışında.Denemeye karar verdim bu gece.Sınırsız kuralsız...
Atış serbest...
Kural ve sınır deyince yine kulakları çınlasın Fev usta'nın .Maillerimdeki yazım yanlışlarını usanmadan tek tek düzeltirdi.Birlikte yaptığımız şiir işliğinin birinde de şöyle demişti"Yazarken noktalama işaretlerine dikkat et.Bu ben bile olsam.Büyük harfle yazılması gerekliyse büyük,noktaysa nokta".Yazarken kuralsız yazmamaya parmaklarım o kadar alışık ki.Parmaklarım istemsizce kurallara gidiyor.Nokta,virgül ne varsa..


Denizdir belki de/kaybolduğumuz/dalga boylarında.

Siz bana serbest derseniz dizelerce şiir yazarım bu boş ve tertemiz sayfalara.Eskiden anı defterlerimize böyle bir şey yazardık.Sevgili arkadaşım E... Kalbin kadar beyaz ve temiz sayfayı ayırdığın için teşekkür ederim.
Ne dersiniz bu gece de anı defterlerinden söz etmeye.İlk sayfayı babacığıma ayırmışım.Ne de güzel şeyler yazmış öyle."Sevgili kızım Pınar.İnsanların en hayırlısı insanlara hayırlı olandır.Bu da öğrenmek çalışmak ve bilmekle mümkündür."Daha sonra ilkokul öğretmenin yazmış güzel ve iyi dileklerini.Son satırı"Pınar deyince seni hatırlayacak öğretmenin"Anımsıyor mudur acaba Pınar'ı,Işık hanım,kim bilir.Son aldığım haberde bakım evinde olduğunu öğrenmiştim.
"Anneciğinin bütün tutkusu seni mesut görmektir"Annem canım benim.Sevgili hanım efendi.Babam anneme son zamanlarda hanım efendi demeye başlamıştı.Unutmuştu ismini annemin.
Bir de ablam vardı.Adı g....di. Bizim ablamızdı.En büyüğümüz.Bayram kıyafetleri dikilirken önce ablamıza dikerdi annem.Sonra bizlerin isteklerine gelirdi sıra.Ablam büyüyüp genç kız olduğu bir gün köyüne kardeşlerine dönüp,onlara annelik yapmak istediğini söyledi ve köyüne döndü.Önceleri kısıtlı olanaklarla haberleşildi.Daha sonraları hiç haber alamadık ondan.Yine duydum ki ablam vefat etmiş.Çok severdik birbirimizi.Elektrikler kesildi bir gece biz korkunca,ablam hepimiz de kollarının arasına aldı ve korkmayın sizin anneniz babanız yanınızda.Kardeşlerim köyde üvey annenin elinde diye ağlamaya başladı.Onu güldürmek için ne uğraşmıştık ya.

çöz düğümlerini sözlerin
üfür istersen efsunla
anlamsız
dünyanın yükünü kaldırır daha
içindeki mapushane

Ablam,kız kardeşim,babaannem,dedem,annanem,dayılarım,halalarım.Hemen hepsinde başarı dilekleri,ortak dil.Çok sevimli bir defter,tek eksiği Ahmet kardeşimin yazısı. Ahmet'cik çocuktu o zamanlar.Anlamazdı bile anıdan.Yavrum derim ona ben.Bazen de oğlum.Oğlumu gecen sene kaybettim.Sıkı şairdi. Şiirleşirdik onunla.Kasım düşündeki bir çok şiir onunla yazışırken yazıldı.
En son dört ayımızı dokuzeylül hastanesinde birlikte geçirdik.Hastane sürecinde yanında oldum hep."Bacım yetiş sana ihtiyacım var" demişti bir keresinde.Yetiştim yetişmesine de,işte öyle...
Gece gündüz,dinlenmeye çıktığımda notlar aldım.Çok eğlendik birlikte.Dalga geçtik hayatla.Ameliyat olduğu zamanlardaki odamız hastanenin en şenlikli,eğlenceli odası seçilmişti.Her gece bir ya da bir kaç kişinin vefat ettiği bu bölümde.

geçmişin külleri
alev almasın

sanma ki yıkılmaz
bir tufan bir yağmur bir selde

onlar da...

bir tek sözcük belki de
taşlar da ağlar anne...


Kendimi toparladığım anda onunla ilgili notları,günce halinde yazmak isterim.
ne çok gölge
yan yana dizilir ya
sözler sadece
bir iki üç beş ve o
parıldayan yıldızlar....

Bu kadar anlatıdan sonra yine şiire geçildi kendiliğinden.
uzatsa elini
yanacak bilir de
kovar sessizce
halesinde nar
gelme der pervaneye
bir küçük kor
çocuk işte
razı
kışkırmaya
yanan ateşte

ki onlar
ölümsüzdür sonsuza dek…

Burada bitsin değil mi.Tadında.Öyküler biter anlatılmaktan sonra...

İyi geceler...
Pınar Atay