8 Haziran 2014 Pazar

şiirler

Bu sabah şiirle başlamak istedim.Şiirlerimi taslağa kaydettim ve ayrılmak zorundaydım yazılardan.
Mezarlık ziyaretinden geldim biraz önce.Aile mezarlığına gittik ailece.Babamın mezarını yaptırmak için,mezarcı da geldi onlar görüşürlerken diğerleriyle.Toprak mezarın üzerindeki nohutlar dikkatimi çekti.Bizim burada vefat eden kişinin toprağa verilmesinden sonra nohutların üzerine tevhid okunarak vefat eden kişiye armağan edilir ve o nohutlar mezarın toprağına serpilir.
Babamı geçen ağustos ayında kaybettik ve biz de nohutları geleneğimiz üzre mezar toprağına serptik.Aradan sonbahar,kış geçti ve bahar geldi.Nohutların kuruması ve dökülmesi çok doğaldı ki yemyeşil di bu gün nohutlar.İçleri dolu dolu taze nohuttu.
Haiku her yerdeydi yine,bu kez topraktan bakıyordu gözlerime.Bir de karıncalar o sessizliğe hareketleriyle ses oluyorlardı.
Yandaki başka bir mezara gölge olsun diye dikilen çam ağacı,nenemin mezarını gölgeliyordu.Halam çok önceleri çam ağacı diktirmişti bu ağacın altı benim olacak kimse almasın demişti üstelik.Orada şimdi amcam ve diğer halam yatıyor.Çam ağacını diktiren halam yaşamına devam etmekte.
Mehmet Emin dedemle babamın koynunda.İki bilgin dede sarıp sarmalamış yavrumu.
Hayat böyle tezatlarla doluyken zaman ayırmaktan,alışkanlıklar edinmekten bahsediyoruz.Oysa onun elinde evrilip çevrildiğimizi anlamadan.
Rolu olanlar geliyor dünya sahnesine her gün binlercesi,yan roller,figuranlar,ışıkcısı makyajcısı,kahve dövücünün hık deyicisi ve daha sayamadığım roller.İşi biten oyundan çıkıyor,rolu devam edenler hareket halinde konuşuyorlar durmadan konuşuyorlar,bazıları bekliyor sıranın kendisine gelmesini.Gidenlerdense ses yok hala.

her gün
karşı kıyıda
çoğalıyorlar eksilerek...

Dünya kocaman bir sahne seyreyle gülüm seyreyle...

yeşil nohutlar
mevsimler gelip geçti
toprak mezarda...

neyi vardı ki
arkasında bir ömür
üç beş kelime...

her sabah tek tek
sayılır mı hiç nefes
derken gece

kesilen her nefes
yeniden alınacak
kimbilir nerede ne zaman



Selam dünya ben geldim...Yalanzaman(Pınar Atay)