3 Haziran 2014 Salı

yazma rutini /2hızımı alamadım galiba,devam etmek istiyorum.Haiku hakkında bildiğim her şey,hiç bir şey bilmemek oldu.Kuralları sevmedim oldum olası.İşte bu yüzden kurallı şiir yazmaktan uzak durdum. Haiku şiirlerinde de bir takım kurallar mevcuttu ve bunların hiç biri umurumda değildi.Aşk kural tanımıyordu çünkü.İmzasız isimsiz yazmaya başladım.
Ne yazdığım da umurumda değildi açıkçası.Bir kaç haiku ustasından tenkitler almama rağmen sürdürüyorum yazmayı.
Gördüğümü,hissettiğimi ve işittiğimi bilmelerini o kadar çok istiyordum ki.Anlaşılmak tı belki de...
Daha sonra beş kız arkadaş haikuşlar grubunu kurduk.Amacımız atölye çalışmaları yapmak,bilgilerimizi paylaşmaktı ve biz bunu başardık.Paylaştıkça çoğalan bilgiler,paylaştıkça azalan hüzünler arasında yolumuza birlikte devam ediyoruz.

Anı paylaşmak,resimlemek,betimlemek...
Haiku gelir ve geçer gider.Yalan olur sonra yalan zamanlar gibi.Bazen de kaybetmektir haiku.Bu günlerde ben de kaybettim.Arıyor musun diye sorarsanız eğer.Hayır aramıyorum.Eski şiirlerin yerini bambaşka yeni şiirler alacak biliyorum.Bundan eminim.
Varsın o,kuzeyde kalsın.Aşkın yönü yok.Ne yöne dönsem göz kırpıp duruyor. 5/75- 17 hece.Somut ve soyut imgeler dolanıyor başımda. İmgelerimi başka imgelerle aldatmak istemiyorum.

özlüyor olmalı

kuzey rüzgarlarını
kayıp yönlerde...Pınar Atay


Üç yıla yaklaştı yürümeyi başaramadım hala emekliyorum...Yalan zaman (Pınar Atay)